Rauf Yekta Bey (1871, İstanbul – 1935, İstanbul), geç Osmanlı ve erken Cumhuriyet döneminde yaşamış bestekâr, neyzen ve müzik araştırmacısıdır. Divân-ı Hümâyûn'da memur olarak çalıştı ve 1922'de emekli oldu. 1917'de kurulan Dârülelhân'ın kurucuları arasında yer aldı ve burada Türk ve Doğu müziği dersleri verdi. 1922'den tekke kapanana kadar Yenikapı Mevlevîhânesi'nde başneyzenlik yaptı. 1926-1935 arasında İstanbul Konservatuvarı'nın tasnif heyetinde başkanlık etti, 1932 Kahire Arap Musikisi Kongresi'ne katıldı. Esâtîz-i Elhân ve Şark Mûsikîsi Târihi gibi eserleri ve çok sayıda müzik makalesi yazdı.